تبلیغات
یــا مـهـدی الــعــجـل
یــا مـهـدی الــعــجـل
مهدویت l شیعه l دوازده امام l سخنرانی l بیانات رهبر l arbaeen l Ali Khamenei l shia muslim l

آرشیو موضوعی

آرشیو

لینکستان

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

پــســت مـــنـــتـــظـــران

پیروزی نهایی حق بر باطل

بسم الله الرحمن الرحیم

ادامه مطلب

نظر امام محمد باقر(ع) درباره ایرانیان منتظر

بسم الله الرحمن الرحیم


ادامه مطلب

چرایی طلب آب در مقابل دشمن ستمگر


بسم الله الرحمن الرحیم


ادامه مطلب

ثواب، برکات و حکمت زیارت امام حسین علیه السلام

بسم الله الرحمن الرحیم


روایات، نه تنها زیارت سیّد الشهدا علیه السلام را با فضیلت ترین كار و همانند زیارت خدا و پیامبر او توصیف مى نمایند ، بلكه تصریح مى كنند كه زیارت ایشان ، بر هر مؤمنِ معترف به امامت اهل بیت علیهم السلام لازم است



ثواب زیارت امام حسین علیه السلام

ملاحظه روایاتى كه در این بخش ، در باره فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام آمده اند و مقایسه آنها با روایاتى كه در باره فضیلت زیارت سایر افراد خاندان رسالت رسیده اند، به روشنى نشان مى دهد كه زیارت امام حسین علیه السلام ، بیش از دیگران ، مورد تأكید قرار گرفته است .

این روایات ، نه تنها زیارت سیّد الشهدا علیه السلام را با فضیلت ترین كار و همانند زیارت خدا و پیامبر او توصیف مى نمایند ، بلكه تصریح مى كنند كه زیارت ایشان ، بر هر مؤمنِ معترف به امامت اهل بیت علیهم السلام لازم است و كسى كه بتواند او را در كربلا زیارت كند و خوددارى نماید ، حقّى از حقوق خدا و پیامبر صلى الله علیه و آله را ترك كرده و با این جفاكارى ، مورد عاقّ اهل بیت علیهم السلام واقع مى گردد و بدین سان ، از خیر و بركات فراوانى محروم مى شود و از ایمان و عمرش ، كاسته مى گردد . [۱]
بركات شگفت انگیز زیارت امام حسین علیه السلام

زیارت سیّد الشهدا علیه السلام ، اگر با آداب و شروط آن انجام شود ، كیمیایى است كه جان آدمى و زندگى او را متحوّل مى سازد .

بر پایه روایات این بخش، زیارت آن بزرگوار ، آثار وبركات بسیارى دارد، از جمله این كه فرشتگان الهى ، براى زائر امام حسین علیه السلام ، احترام ویژه اى قائل اند و وى ، مشمول دعاى اهل بیت علیهم السلام و فرشتگان است . [۲] خداوند متعال ، گناهان زائر امام حسین علیه السلام را مى بخشد ، عمرش را طولانى مى كند ، روزى اش را فراوان مى گردانَد ، غمش را زائل مى سازد ، قلبش را شاد مى نماید ، گناهانش را به عمل صالح تبدیل مى كند و اگر بدبخت باشد ، او را خوش بخت مى نماید ، پیامبر خدا صلى الله علیه و آله ، براى او شفاعت مى كند و به او نیز اجازه شفاعت كردنِ دیگران داده مى شود ، با حسین بن على علیه السلام محشور مى گردد و در بهشت ، همنشین اهل بیت علیهم السلام خواهد بود و در نهایت ، باید گفت : فضایل و بركات زیارت امام حسین علیه السلام ، غیر قابل شمارش است . [۳]

بركات زیارت سیّد الشهدا علیه السلام ، به حدّى است كه نه تنها اهل زمین ، بلكه آسمانیان و فرشتگان مقرّب الهى و ارواح پاك پیامبران و صدّیقان ، پیوسته به زیارت او مى آیند و از بركات مزارش بهره مى برند .

به همین جهت ، توصیف شده كه پیروان اهل بیت علیهم السلام ، حتّى در سخت ترین شرایط ، هر قدر كه مى توانند ، از بركات بى شمار زیارت امام علیه السلام بهره مند شوند . [۴]
حكمتِ این همه فضیلت و بركت؟

مسئله مهم در این جا ، این است كه حكمت این همه فضیلت (ثواب) و بركتى كه براى زیارت امام حسین علیه السلام گزارش شده ، چیست؟ و چرا زیارت سایر اهل بیت علیهم السلام ، حتّى زیارت جدّش پیامبر خدا صلى الله علیه و آله و پدرش امیر مؤمنان علیه السلام ـ كه از جایگاه والاترى برخوردارند ـ ، تا این حد ، مورد توصیه و تأكید ، قرار نگرفته است ؟

پیش از این ، اشاره كردیم كه در احادیث اهل بیت علیهم السلام ، ملاكِ توصیه و تشویق به زیارت ، میزان تأثیرگذارى آن است و بر این مبنا ، حكمتِ این همه فضیلت و بركتى را كه براى زیارت امام حسین علیه السلام گزارش شده ، باید در نقش آن در سازندگى جامعه توحیدى جستجو كرد .

به بیان روشن تر ، حكمت زیارت سیّد الشهدا علیه السلام ، حكمت تداوم عزادارى براى او و حكمت شهادتش، یكى است .

پیش از این ، توضیح داده شد [۵] كه اصلى ترین دلیل استقبال امام حسین علیه السلام ازشهادت ، جهل زُدایى از جامعه اسلامى است . نكته قابل توجّه ، این است كه این دلیل، ضمن زیارت اربعین امام حسین علیه السلام ، از امام صادق علیه السلام گزارش شده است :

وَ بَذَلَ مُهجَتَهُ فیكَ ، لِیَستَنقِذَ عِبادَكَ مِنَ الجَهالَةِ ، وحَیرَةِ الضَّلالَةِ . [۶] و خونش را به خاطر تو بذل كرد تا بندگانت را از جهالت و سرگردانىِ گم راهى ، بیرون آورد .

بنا بر این ، حكمت تعیین آن همه فضیلت و بركت براى زیارت امام حسین علیه السلام ، این است كه زیارت امام علیه السلام همراه با آدابى كه بدانها اشاره خواهیم كرد ، همانند عزادارى هدفمند براى ایشان ، نقشى بى بدیل در زنده نگه داشتن مكتب شهادت و فرهنگ اصیل عاشورا ایفا مى كند ، و زمینه ساز حكومت جهانى اسلام به رهبرى خاندان رسالت است ؛ امّا زیارت سایر اهل بیت علیهم السلام ، نمى تواند چنین نقشى را در جامعه ایفا نماید .



[۱] ر . ك : ص ۴۶۷ (فصل دوم : تأكید فراوان بر زیارت امام حسین علیه السلام و هشدار شدید درباره ترك آن) .
[۲] ر . ك : ص ۴۴۷ (فصل یكم/ تكریم زائران او ، توسّط فرشتگان) .
[۳] ر . ك : ج ۱۱ ص ۷ (فصل سوم : بركات زیارت امام حسین علیه السلام) .
[۴] ر . ك : ص ۴۴۱ (فصل یكم : فضیلت زیارت امام حسین علیه السلام و زائرش) و ص ۴۶۷ (فصل دوم: تأكید فاوان بر زیارت امام حسین علیه السلام و هشدار شدیددر باره ترك آن) .
[۵] ر . ك : ج ۹ ص ۳۳۳ (بخش یازدهم / درآمد)
[۶] ر . ك : ج۱۲ ص ۹۲ ح ۳۲۷۱ .


چرا امام حسین از خداوند طلب باران نکرد؟

بسم الله الرحمن الرحیم


یکی از آزمون‌هایی که خداوند در زندگی مقرّر کرده، سختی و مصیبت و گرسنگی و تشنگی است: «شما را به ترس،‌گرسنگی، کاستی در اموال،‌از دست دادن فرزندان و میوه‌ها می‌آزماییم و صابران را بشارت ده»کربلا نیز صحنة آزمون الهی است. آزمون حسین و یاران او از یک طرف و دشمنان از طرف دیگر. برای چنین صحنه‌ای باید ابزار آزمایش آماده باشد، که از جملة‌آنها تشنگی بود، حسین و یارانش تا با صبر و شکیبایی در مقابل این مصیبت و آزمون الهی،‌به پاداش عظیم صابران دست یابند و اجر و پاداش مصیبت دیدگاه در راه خدا را دریافت کنند.


1)  پیامبران و امامان معصوم(ع) ملزم بودند كه در تمام كارها و زندگی روزمره خود از علم و قدرت عادی استفاده كنند. در برخورد با دوستان، دشمنان، برآوردن نیازهای زندگی و ... از علم و توانایی که از طریق عادی به دست آمده، استفاده می كردند و در برخورد با ستمكاران از راه های معمولی استفاده می كردند و دست به اعجاز و كار خارق العاده نمی زدند (مگر در موارد مخصوص و به اذن الهی) كه مصلحت دین خداوند و هدایت مردم در آن بود؛ با این كه قدرت داشتند به وسیلة اعجاز دشمنان خود را در یك لحظه به كام نیستی ببرند و تمام كارها طبق خواست آن ها در جریان باشد امام باقر(ع) فرمود: "اسم اعظم 73 حرف است.ودر پیش "آصف بن برخیا" یك حرفش بود كه با به كار بردن همان یك حرف در یك لحظه تخت بلقیس را آورد، و پیش ما (امامان) 72 حرف از اسم اعظم هست".(1)
امام حسین(ع) هم با این كه مستجاب الدعوه و دارای اسم اعظم الهی بود، و می توانست به اذن الهی همه دشمنان را از این طریق نابود کند، نیز می توانست از زمین چشمه گوارا بجوشاند یا از آسمان باران بباراند (با اذن خدا) و خود و اصحابش را سیراب نماید، ولی این كار را نكرد، چون مشیت الهی بر این نبود كه در حادثه كربلا، معجزه جریان یابد و حضرت طبق مشیت الهی عمل کند.

2) آزمایش یکی از سنت‌های الهی است که در آیات بسیاری بیان شده، که غیر قابل تغییر بوده، در مورد همة‌انسان‌ها از جمله پیامبران و امامان(ع) جاری است.

یکی از آزمون‌هایی که خداوند در زندگی مقرّر کرده، سختی و مصیبت و گرسنگی و تشنگی است: «شما را به ترس،‌گرسنگی، کاستی در اموال،‌از دست دادن فرزندان و میوه‌ها می‌آزماییم و صابران را بشارت ده».(2)

کربلا نیز صحنة آزمون الهی است. آزمون حسین و یاران او از یک طرف و دشمنان از طرف دیگر. برای چنین صحنه‌ای باید ابزار آزمایش آماده باشد، که از جملة‌آنها تشنگی بود، حسین و یارانش تا با صبر و شکیبایی در مقابل این مصیبت و آزمون الهی،‌به پاداش عظیم صابران دست یابند و اجر و پاداش مصیبت دیدگاه در راه خدا را دریافت کنند.

امیرمؤمنان در یکی از بخش‌های خطبه قاصعه با اشاره به زندگی پیامبران، به همین سنت عام الهی اشاره کرده و می‌فرماید: «اگر خدوند اراده می‌فرمود،‌به هنگام بعثت پیامبران،‌درهای گنج و معدن‌های جواهرات و باغ‌های سرسبز را روی پیامبران می‌گشود، نیز پرندگان آسمان و حیوانات وحشی را همراه آنان به حرکت در می‌آورد، اما اگر این کار را می‌کرد،‌آزمایش از میان می‌رفت و پاداش و عذاب بی‌اثر می‌شد و بر مؤمنان، اجر و پاداشِ امتحان شدگان لازم نمی‌شد و ایمان آورندگان ثواب نیکوکاران را نمی‌یافتند و واژه‌های «ایمان،‌کفر، خوب،‌بد و...» معانی خود را از دست می‌داد».(3)

3) اگر بنا باشد ائمه با علم لدنی و علم غیب كه از خداوند دریافت  می كردند، زندگی كنند و با دیگران برخورد نمایند و نیازهای خود را برآورده كنند، دیگر امامت، مقام با ارزشی محسوب نمی شد و اصولاً نمی توانستند الگوی ما باشند، بلكه امامان با زحمت بسیار و تلاش و كار و ... زندگی خود را فراهم می كردند و بر مشكلات چیره می شدند و در این راه مشكلات بسیاری را تحمل می كردند. زندگی آن ها سخت تر و مشكل تر بود و رنج های بی شماری را در راه رسیدن به خدا و زندگی جاودانه تحمل كردند. قانون و سنت الهی این  است که هر انسانی در سایه تلاش و تحمل سختی و بردباری به مراتب کمال و قرب الهی نائل شود.
هر كه در این بزم مقرب تر است                جام بلا بیشترش می دهند

4) مسئله اصلی در روز عاشورا تشنگی نبود تا با رفع آن مشکل حل شود. یاران امام در شب عاشورا از فرات آب آورده، غسل کرده و نوشیده بودند(4) اما در روز عاشورا سپاه دشمن می‌خواست با قرار دادن آنان در موقعیت کم آبی و تشنگی، آنها را به تسلیم وادارد.
اگر امام دعا می‌کرد و باران می‌آمد و آب برای رفع تشنگی پیدا می‌شد، نتیجه قابل توجهی نداشت؛ حداکثر امام و یارانش سیراب می‌شدند و ساعتی بیشتر ایستادگی می‌کردند و چند نفر بیشتر از افراد دشمن را می‌کشتند، ولی بالاخره شهید می‌شدند.

مسأله اصلی در آن صحنه، مبارزه با ظلم یا تسلیم شده بود، که یکی به شهادت می‌انجامید و دیگری به ذلت، و بودن یا نبودن آب در آن اثری نداشت .
5) از طرف دیگر تشنگی در روز عاشور و منع سپاهیان دشمن برای آب‌رسانی به زنان و فرزندان سبب رسوا شدن آنها و آشکار شدن چهرة خشن و غیر انسانی و قساوت آمیز آنان بود.

1. اصول کافی،‌ج1، ص 230، حدیث 1.
2. بقره(2) آیه 155.
3. نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، خطبه 192، ص 389 – 387.
4. بحارالانوار،‌ج44، ص 317.


 
  • تعداد صفحات :152
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
 

درباره وبلاگ

مدیر وبلاگ :

آخرین پست ها

جستجو

نویسندگان